/home/Śpiechu->Blog

Dzisiaj druga część „cyklu minia­tur­ko­wego”. Tym razem zajmiemy się ręczną edycją usta­wień zwią­za­nych z miniaturkami.

Łatwo zauwa­żyć, że Nauti­lus zapi­suje minia­turki w inny sposób niż systemy Windows. O ile w Window­sie w każdym kata­logu mamy minia­turki zapi­sane w ukry­tym pliku Thumbs.db i nie mamy więk­szego na nie wpływu, to w Nauti­lu­sie możemy regu­lo­wać wiel­kość minia­tu­rek oraz typy plików, dla których chcemy gene­ro­wać minia­turki. Wszystko zostało tak zapro­jek­to­wane, że prak­tycz­nie każda prze­glą­darka plików może korzy­stać z już raz wyge­ne­ro­wa­nych plików miniaturek.

Wszyst­kie zmiany doty­czące wiel­ko­ści minia­tu­rek najle­piej prze­pro­wa­dzać za pomocą Edytora Konfi­gu­ra­cji Gnome. Urucha­miamy go poprzez wpisa­nie gconf-editor w termi­nalu. Domyślna (przy widoku 100% w Nauti­lu­sie) wiel­kość minia­tu­rek w pikse­lach zapi­sana jest w /apps/nautilus/icon_view/thumbnail_size. Podkre­ślam jednak, że pliki minia­tu­rek mają i tak 128 px, a dopiero następ­nie są dyna­micz­nie zwięk­szane lub zmniej­szane. Pole­cam testowo usta­wić 512 i zoba­czyć jakie wszystko będzie rozmyte. Zauwa­ży­łem pewną ciekawą rzecz: jeżeli źródłowy plik graficzny ma mniej­szą wiel­kość niż zadaną dla minia­tu­rek, to wyświe­tlany jest w cało­ści w Nauti­lu­sie. Innymi słowy minia­turka nie jest tworzona, a podsta­wiany jest cały plik (w .thumbnails/normal nic nie ma).

Niektó­rych może zain­te­re­so­wać infor­ma­cja, że w /apps/nautilus/preferences/thumbnail_limit zapi­sany jest maksy­malny rozmiar pliku, dla którego będą gene­ro­wane minia­turki. Poprzez prefe­ren­cje w Nauti­lu­sie da się usta­wić max. 1 GB. Ręcz­nie przez gconf-editor niecałe 2 GB (więk­szych wiel­ko­ści nie przyj­muje — wsta­wia znak minus).

Dalsze możli­wo­ści edycji istnieją, ale tylko w teorii. Tzn. w prak­tyce nie działają :-)

Całko­wite wyłą­cze­nie gene­ro­wa­nia minia­tu­rek znaj­duje się w /desktop/gnome/thumbnailers/disable_all. Po wyłą­cze­niu i włącze­niu Nauti­lusa, stare minia­turki zostają, a nie gene­ro­wane są nowe. W prak­tyce dla plików graficz­nych i tak tworzone są nowe minia­tury. Aby defi­ni­tyw­nie wyłą­czyć wszystko należy wejść do Nauti­lusa i w Mody­fi­kuj -> Prefe­ren­cje -> Podgląd dla wyświe­tla­nia minia­tu­rek zazna­czyć Nigdy.

Po „dwukliku” w /desktop/gnome/thumbnailers rozpi­sane są po kolei wszyst­kie typy plików. Mamy tam ładnie rozpi­sane programy, za pomocą których gene­ro­wane są minia­tury dla poszcze­gól­nych typów plików. Np. dla PDFów mamy evince-thumbnailer. Poprzez odzna­cza­nie enable możemy sobie selek­tyw­nie wyłą­czać typy, dla których nie mamy ochoty oglą­dać minia­tu­rek. Poszcze­gólne zapisy przyj­mują formę:

program –s %s %u %o
gdzie:
%s — para­metr wiel­ko­ści dłuż­szego boku w pikse­lach,
%u — nazwa pliku wejścio­wego,
%o — nazwa pliku wyjściowego.

Jeżeli dałoby się usta­lić skąd Gnome bierze sobie para­metr %s, to rozwią­zał by się problem rozmy­tych minia­tu­rek przy więk­szym usta­wie­niu ich wiel­ko­ści. Niestety, nawet ręczne wpisa­nie 256 zamiast %s nie powo­duje zwięk­sze­nia wymia­rów plików minia­tu­rek w .thumbnails/normal.

Jeżeli ktoś chce, może sobie ręcz­nie wyge­ne­ro­wać minia­turę np. dla filmu. Wystar­czy wpisać w terminalu:

gnome-video-thumbnailer –s 512 nazwapliku.avi nazwa.png

Otrzy­mamy ładny obra­zek z filmu wiel­ko­ści 512 px. Nie zastąpi on oczy­wi­ście istnie­ją­cej minia­turki dla filmu. Korzy­sta­jąc z możli­wo­ści ręcz­nego tworze­nia minia­tu­rek, w następ­nej części Śpie­chu będzie pisał skrypt w BASHu podmie­nia­jący „oficjal­nie wyge­ne­ro­wane” minia­turki w .thumbnails/normal.

Linki do pozo­sta­łych części cyklu: Część 1, część 3.

Podobne wpisy:

1. Gnome Nauti­lus i minia­turki (Cz. 1 z 3)
2. Gnome Nauti­lus i minia­turki (Cz. 3 z 3)
3. Minia­turki plików wideo w GNOME
4. Prze­sze­dłem na Ubuntu… znowu :)